Duizend Woorden zeggen
meer dan deze fotos
2018

project description

‘Ff kijken, dit was mijn nieuwe koelkast in De Meern. Ik was er echt fucking blij mee, echt een fucking grote roestvrijstalen koelkast met een lekker groot vriesvak en helemaal zo van ijzer gemaakt, hij zag er echt super goed uit en die heb ik toen voor 35 euro opgehaald met mijn Fiat Panda, die had ik toen nog - paste helemaal niet, dat ding stak echt een halve meter uit. En die heb ik toen in mijn woning gezet, echt een dikke koelkast jonge. Wel te groot voor je alleen, maar toch fucking chill, super chill ja.’

Marktplaats gekocht?

‘Jazeker, Marktplaats gekocht. Ja, echt een goeie deal gemaakt en toen moest ik, ging ik, drie maanden later uit die woning, want toen ging ik weer in Tilburg wonen en werken - toen heb ik die koelkast weer op Marktplaats gezet en heb ik ‘m voor 115 euro verkocht.’

Ah.

‘Omdat ik wist van, dit is eigenlijk veel te goedkoop. Hij is ook van het merk Bosch, da’s echt een goed merk enne een echt roestvrijstalen eenheid. Fucking vet.’

En vanwaar deze foto?

‘Eh, ik denk omdat ik hem weer op Marktplaats ging zetten, om te laten zien hoe ruim die is, want ik had heel mijn spullen die erin lagen, hier zie je mijn bakboter en mijn eieren die had ik er allemaal even uitgehaald om te laten zien hoe ruim die was en toen had ik ‘m op Marktplaats gezet.’

Oké dus dit is eigenlijk al aan het eind van jou relatie met de koelkast.

‘Ja, zijn levensduur, mijn adoptie liep ten einde, haha. Ja man.’

Wat is dat ding ernaast?

‘Links ernaast? Dat is zo’n milkshake maker die je vaak in cafetaria’s tegenkomt. Want ik, ik drink graag een eiwit shake. Dat vind ik lekker. Alleen als je die zelf schudt dan wordt die nooit super goed geschud. Maar als je ‘m met zo’n goeie blender of milkshakemaker doet dan wordt hij super luchtig.’

Hm hm.

‘Ik weet niet of je nog van vroeger kent eh luchtig toetje van Campina? Dat was een soort vanille vla die heel erg schuimig was, ik weet niet of je dat kent? Maar als je een eiwit shake maakt met dat apparaat dan werd ‘t zo super hard opgeklopt dat hij echt super schuimig en super fluffy werd. Dat was echt heel lekker.'


‘Let’s see, this was my new fridge in De Meern. I was really fucking pleased with it, really a fucking great stainless steel fridge with a nice big freezer compartment and all made of steel, it looked really great and I picked it up for just 35 Euros in my Fiat Panda, I’d still got it then – wouldn’t fit in at all, the thing stuck out a good half metre. And then I put it in my flat, boy, a really great fridge. Too big for one person really but fucking cool, really awesome.’

Bought it on eBay?

‘Yeah, sure, on eBay. Yeah, a really good deal and then I had to, well, three months later I moved out of that flat, because then I went to live and work in Tilburg again – so then I put that fridge back on eBay and sold it for 115 Euros.’

Ah.

‘Because I knew, you know, it was really much too cheap. It was made by Bosch too, that’s a really good brand and, well, a genuine stainless steel unit. Fucking great.’

And why this photo?

‘Er, I think because I was going to put it on eBay again, to show how big it was, because I had all my stuff from inside – you can see my butter here and my eggs – I’d cleared them all out to show how roomy it was and then I’d stuck it on eBay.’

OK, so this is really right at the end of your relationship with the fridge.

‘Yes, it’s time was up, my adoption was coming to an end, haha. Yeah, man.’ What’s that thing next to it? ‘There on the left? That’s one of those milkshake makers you often see in cafetarias. Because I like the odd protein shake, see. They’re good. Only, if you shake them up yourself, they’re never shaken up really well. But if you make them with a good blender or milkshake maker like that they get super light.’

Mmm...

‘I don’t know if you remember er… that airy dessert thing Campina used to make? A kind of vanilla custard that was really foamy, do you remember that? Well, if you make a protein shake with that machine it’s whizzed up so fast it gets really super foamy and super fluffy. That was really, really good.'

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


‘Deze foto heb ik gemaakt omdat deze bloemen een verassing waren van mijn dochter. De dag nadat ze ‘t huis uit was gegaan. Ze had er een heel mooi kaartje bij geschreven om de eerste levensfase af te sluiten en vader en moeder vaarwel te zeggen.’

En waarom heb je er dan een foto van gemaakt?

‘Omdat ik dat als blijvende herinnering, ik vond het zo’n mooi gebaar en het was zo’n leuke verassing en zo’n leuk kaartje erbij. Dus dan wil ik daar graag een mooie herinnering aan vasthouden. Een mooi moment.’

Jaja, en heb je er verder nog iets mee gedaan? Met deze foto?

‘Deze gebruik ik als schermbeveiliger op mijn telefoon. Dus elke keer als ik mijn telefoon heb dan zie ik dat bosje bloemen weer en denk ik weer van ochja dat was wel heel leuk.’

Dus deze foto zie je nog dagelijks?

‘Ja, elke dag. Dat klopt.’


‘I took this photo because the flowers were a surprise present from my daughter. The day after she left home. She wrote a lovely card to go with them, with a message saying goodbye to her childhood and farewell to her mum and dad.’

So she gave these flowers to you?

‘Yes, exactly.’

And why did you take a photo of them?

‘As a lasting souvenir. It was such a nice gesture and such a lovely surprise with that lovely card and all. So I was keen to have a nice souvenir of such a lovely moment.’

I see, and have you done anything else with it? With the photo?

‘I use it as a screensaver on my phone. So every time I pick up my phone I see that bunch of flowers again and think, oh yes, that was really nice.’

So you still see the photo every day?

< ‘Yes, every day. That’s right.’

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


'Ohja, ik had ik een pizza besteld bij Popipizza da's zeker de lekkerste pizza die je bezorgbaar is in heel Nederland, durf ik wel te zeggen. Die heb ik toen samen met Lodewijk opgegeten in het Stadspark in Tilburg. Ik had gezegd: kunnen jullie ook ff leveren in het park? Dan eten wij daar die pizza lekker op. Zelf paar biertjes gekocht bij de Albert Heijn, pizzaatje laten komen. Ja, en da's echt goeie pizza jonge. Ik ben echt al super vaak in Italië geweest om daar pizza te eten, maar dit was echt voor ‘n bezorgpizza echt super goeie kwaliteit. En die heb ik naar ‘n collega gestuurd van kijk heb pizza gekocht bij Popipizza. Omdat hij zei dat dat zulke goeie pizza was.’

Deze Popipizza was dus een aanrader van een collega, van die moet je eens proberen?

'Zeker.'

Dus toen stuurde je het bonnetje als bewijs?

'Ja. Inderdaad. Staat ook als afleveradres Bisschopzwijsenstraat 21, omdat dat het dichtste bij het stadspark lag. Staat ook bij, niet aanbellen maar bellen op 06-nummer. Dan kom ik ‘m even halen.'

Handig.



'Oh yes, I’d ordered a pizza from Popipizza – I don’t mind saying, that’s definitely the best pizza you can get delivered anywhere in the Netherlands. I ate it together with Lodewijk in the park in Tilburg. I’d said, can you also deliver in the park? Then we’ll just eat the pizza there. Nice. Bought a few beers from Albert Heijn, got the pizza delivered. Yeah, and boy that’s really good pizza. I’ve been to Italy lots of times and eaten pizza there, but for a delivery pizza this was really super good quality. And I sent this to a colleague to say, look, got a pizza from Popipizza. Because he told me they were such good pizzas.’

So this Popipizza was a tip from a colleague, kind of, you should try it sometime?

'Yeah.'

So you sent the receipt to prove it?

'Yes. That’s it. And the delivery address on it is Bisschopzwijsenstraat 21, because that’s the closest place to the park. And it says, don’t ring doorbell but ring mobile number. Then I could nip out and get it.'

Handy.

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


‘Euh, dit is de ouwe, alleroudste computer van me vader en moeder die toen destijds voor mij hebben gekocht toen ik veertien was ofzo, toen speelde ik daar altijd videogames op. Deze foto is nog niet zo oud, toen bestonden er nog niet eens smartphones, haha. Ik heb ‘m laatst genomen toen ik er nog een paar laatste back-ups van draaide van oude bestanden die erop stonden en toen hebben we ‘m uiteindelijk vernietigd. Deze pc is zeker twaalf jaar oud. Want die hebben we gekocht toen ik veertien was, ja dus dat is een dertien jaar oude pc. Hij is 0,0 euro meer waard. Alle bestanden die misschien nog een beetje… ja, Word documentjes en foto’s heb ik eraf gekopieerd met die usb-stick die je daar ziet en toen dacht ik van ja, ik vernietig ‘m, maar kan ‘m wel gaan verkopen, maar daar krijg je geen euro meer voor.’

Dus op dit moment was je daar mee bezig, dat je de usb-stick erin had zitten en dat je al die bestanden aan het kopiëren was?

‘Ja, back-up maken, facking oude pc.’

Niet zoveel ruimte had je daar voor nodig waarschijnlijk?

‘Ja, nee, inderdaad gewoon in één usb-stick paste die hele pc snapje.’

En hoe doe je dat precies? Vernietigen?

‘Oh uiteindelijk hebben we ‘m gewoon naar de sloop gebracht. Wel eerst de harde schijf eruit gehaald want daar staat alle data op waar mensen misschien nog iets mee zouden kunnen. Handmatig vernietigd zeg maar. Met een boormachine er doorheen geboord. Zodat je zeker weet dat er niets meer te traceren valt en dan bij het grofvuil zetten.’

En vanwaar maak je hier een foto van? Van deze pc?

‘Nja, is toch een mooie herinnering, heb toch wel echt heel veel spelletjes op die pc gespeeld. Ja man. Was wel grappig.’ Dus dit is eigenlijk een herinnering, deze foto. ‘Ja, klopt.’

En heb je dan ook met zo’n foto die je maakt als herinnering van daar verwacht ik nog ooit iets van? Van die foto?

‘Nja, ‘t is wel een grappige herinnering denk ik. Anders zou je misschien vergeten en als je dan ooit nog eens door je foto’s gaat scrollen en je komt ‘m tegen dan denk je misschien van oh ja dat was mijn eerste computer, en die zag er zo uit en toen waren de kasten echt nog focking lelijk en groot. Haha, dat soort dingen.’

Zou het in je op komen om die foto misschien ooit uit te printen en in een album te doen?

‘Nee, zeker niet. Vind ik het niet waard. Gewoon digitaal.’


‘Er... well, this is the old, very oldest computer from my father and mother, they bought it for me then when I was fourteen or so, then I always used it for videogames. The photo’s not all that old, smartphones didn’t even exist then, haha. I took it just lately when I was making a couple of final back-ups of old files that were on it and then we finally destroyed it. That PC must be a good twelve years old. Because we bought it when I was fourteen, yeah, so that makes it thirteen years old. It’s not worth zilch anymore. All the files that might still be a bit… yeah, Word documents and photos… I stripped them off onto that USB stick you see there and then I thought to myself yeah, I’ll destroy it, could sell it I suppose but you wouldn’t get anything for it these days.’

So you were busy doing that, you had the USB stick in the port and you were busy copying all those files?

‘Yeah, making back-ups, fucking ancient PC.’

Didn’t need all that much capacity for that, I suppose? ‘Yeah, no, that’s right – the entire PC went on just one USB stick, you know.’ And how’d you do that exactly? Destroy it?

‘Oh, in the end we just took it to the dump. Took the hard disk out first, though, because that’s got all sorts of data on it that people might be able to mess with. Destroyed that by hand, as you might say. Grabbed an electric drill and bored right through it. To be sure there’s nothing anyone can trace and then put it out with the rubbish.’

And why take a photo of it? Of this PC?

‘Well, it’s a nice souvenir, isn’t it? After all, I played an awful lot of games on the thing. Yeah, man. It was good fun.’ So really it’s a souvenir, this photo. ‘Yeah, that’s right.’

And with this sort of photo that you take as a souvenir, d’you think you might get something else out of it later? Out of this photo?

‘Well I dunno, it’s a fun souvenir, I reckon. Otherwise you might forget and later, if you scroll through your photos one day and you come across it, you might think oh yeah, that was my first computer, and that’s how it looked and in those days the cases were still really fucking big and ugly. Haha, that kind of thing.’

Would it ever occur to you to make a print of that photo and stick it in an album?

‘No, never. I don’t think it’s that important. Just digital.’

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


‘Deze kregen we als tip van een monteur welke spullen hij gebruikte om het aanrechtblad goed schoon te maken enne dan kunde alles op gaan schrijven want hij roept dan van: oh en dan moet zus en zo en da heet zus en zo da spul. Ho ho ho, briefje... Nee. Vlug de telefoon. Foto en je hebt ‘t. Want dan roept zo’n monteur je moet dat en dat middeltje en hij had zo’n bus bij ‘m, dus ik zeg wacht eens even voordat je wegloopt hier even gauw een foto en dan kunnen we zorgen dat we het zelfde spul kopen.’

Dus dit is een geheugen steun?

‘Ja, dit is echt een geheugensteun. Ja. En omdat het vlug moest en dan is de telefoon heel makkelijk want hij stond al bijna buiten. Dus ik zeg kom eens even terug.


’We got this one as a tip from a fitter about the stuff he used to get the worktop really clean and er… no way you can write it all down ’cos he goes: oh and then you do this and that and the stuff is called such and such. Ho ho ho, paper... Forget it. No. Grab the phone. Photo and you’ve got it. ’Cos then the fitter bloke says you have to use such and such a product and he had a can of the stuff with him, so I say hang on a mo, before you go anywhere let’s just get a quick photo and then we can be sure we get the same stuff.’

So this is a reminder?

‘Yes, this is really a reminder. Yeah. And because it had to be quick and then the phone’s easiest, ’cos he was practically out of the door already. So I say, oi, come back here a mo.’

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


‘Dit is de grafsteen van mijn vader, die wordt binnenkort opgegraven. De urn dan hè. En dan wordt mijn vader opgegraven en dan worden ze samen uitgestrooid. Dus moeten we even kijken hoe we dat met heel de familie gaan doen - het is ook nogal aardig wat as wat daarin zit. Ik heb deze gemaakt omdat de steen aardig vies was. Die moesten we weer eens een keertje schoonmaken en om ’t ook weer eens een keer aan mijn moeder te laten zien.’

Aan wie te laten zien?

‘Mijn moeder toen leefde ze nog.’

Ah oké, en wat zei ze toen ze dit zag?

‘Ja nou ja, het moest toch echt wel een keer schoon gemaakt worden. De letters moesten weer helemaal zuiver. Zij deed dat altijd, maar de laatste jaren kon ze dat niet meer.’

Hm, dus er was eigenlijk niemand die die taak overnam?

‘Ja weinig, wel dat we er weleens naartoe gingen. Maar ik ga nooit zo vlug naar een graf toe. Ik praat veel meer hier tegen de foto’s van hun dan dat ik naar een graf ga.’

Heeft zo’n graf maar weinig emotionele waarde voor je?

‘Jawel, dat heeft het wel, maar om nou te zeggen daar ga ik nou speciaal heen. Nou afgelopen donderdag was het lichtjes avond. Dat is een keer per jaar en dan mag je lichtjes neerzetten bij alle graven die je kent. Toen was ik met onze Jos en onze Willem gegaan. Dus dan hebben we hier een lichtje bij onze pap gezet en bij een tante, een oom en een oudtante van mij en bij opa en oma de Kok. Daar zet ik altijd een lichtje neer als ik daar ben. Dan is er ook altijd een doedelzakspeler. Het is wel altijd een heel ingetogen mooie sfeer, alleen het waaide heel hard en de kaarsjes gingen allemaal heel vlug uit, maar ’t ging dan ook een beetje om de intentie en dan gaan we maar een keer terug om de kaarsjes apart aan te maken.’

Oké en de foto had je dus gemaakt om aan jouw moeder te laten zien.

‘Aan ons mam te laten zien hoe ’t erbij stond. Ja. Want dat wilde ze dan toch wel graag weten.’


‘This is my father’s tombstone, he’s going to be dug up soon. The urn, I mean. So my father will be dug up and they’ll be scattered together. We’ll have to see how we go about that with the whole family – there’s quite a bit of ash in there, you know. I took this picture because the stone was pretty dirty. We needed to go and clean it up again sometime and also to let my mother see it again.’

To let who see it?

‘My mother, she was still alive then.’

Ah, OK, and what did she say when she saw it?

‘Yes, well, she agreed, it really needed to be cleaned up. The letters needed to be tidied up again. That was always her job, but in the last few years she couldn’t manage it anymore.’

Mmm, so there was nobody really to take over?

‘Well, not much, we did go there from time to time. But I’m never all that keen on visiting graves. I talk much more to their photos here than I visit their graves.’

Doesn’t a grave mean much to you emotionally?

‘Yes, yes it does, but I wouldn’t go there specially. Well, last Thursday there was a candle-lit evening. That’s once a year and you can go and place candles on all the graves you know. I went with our Jos and our Willem. So then we placed a candle here by our dad and by an aunt, an uncle and a great-aunt of mine and by granddad and grandma De Kok. I always put a candle on their grave when I’m there. There’s always a bagpipe player there. It’s a lovely quiet occasion, only this time it was really windy and the candles all blew out very quickly, but the intention was the point really and we’ll go back another time to light the candles separately.’

OK, so you’d taken the photo to show to your mother.

‘To show our mum how the grave was, yes. Because she wanted to know, you see.’

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


Ehm ja ff kijken, dit is een koffiemelkcupje, maar ik vond ‘t echt een super mooi koffiemelkcupje met gewoon echt super mooie artwork erop enne mooie gouden verpakking, echt vet koffiecupje toch?'

Ja.

'Met slot Zeist erop, ken je slot Zeist?'

Eh ik ben er volgens mij nog nooit geweest.

'Nee ik ben er ook nog nooit geweest, maar daar worden altijd de afleveringen van de rijdende rechter opgenomen man. Waar hij die uitspraak doet. Wel grappig.'

Oh is dat daar?

'Da's echt zeker een van de mooiste koffiecupjes die ik ooit heb gezien. Koffiemelkcupjes.'

Hoe kwam je hier aan? Kun je dit gewoon kopen bij Albert Heijn?

'Nee, ik denk het niet, alleen echt horeca. Denk dat je ‘t alleen bij de Sligro en bij de Macro kan kopen.'


'Um, yeah, let’s see, this is a coffee milk capsule, but I thought it was a really great one with just really great artwork and lovely gold packaging, really cool thing, isn’t it?

' Yeah.

'With Slot Zeist on it, do you know Slot Zeist?'

Er... I don’t think I’ve ever been there.

'No, I’ve never been there either, but that’s where the instalments of De Rijdende Rechter are always filmed, man. Where he gives his judgment. Funny, that.'

Oh, is it there?

'That’s definitely one of the nicest coffee capsules I’ve ever seen. Coffee milk capsules.'

Can you just buy them from Albert Heijn?

'No, I don’t think so, only from real catering suppliers. Think you can only get them from Sligro and at Macro.'

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


‘Als ik in een grimewinkel sta weet ik nooit welke van deze ik al heb en toen dacht ik nou weet je wat, ik zet ze naast elkaar maak er een foto van en dan weet ik welke kleuren ik allemaal al heb.’

Als je in de grimewinkel bent dan vergeet jij welke je allemaal al in huis hebt?

‘Ja. En zeker van deze, want die andere staan allemaal nummers op en dat zal hier ook wel maar dit zijn allemaal verschillende. Dit is ook een aparte techniek dat is een one-stroke techniek dat je met meerdere kleuren op je penseel kunt laden. En ja, op een gegeven moment weet je gewoon niet meer wat je hebt en dan zie je bijvoorbeeld een mooie blauwe en dan denk je die heb ik nog niet, maar dan blijkt dat je die wel in je koffer hebt zitten. Ja, dus ik dacht ik maak er een foto van.’

Heb je hem ooit wel eens gebruikt?


 ‘Wat dit?’ Nee, de foto. ‘Oh, de foto. Nee, die is puur voor mezelf.’

Maar heb je ‘m wel eens als je in de grimewinkel staat erbij gepakt?

‘Ja. Ja, dat wel. Ja, ik heb ze gefotografeerd zo van deze heb ik, dus dan wil ik deze er nog bij hebben.’

Dus hij functioneert?

‘Hij functioneert.’

Tot op heden.

‘Ja, nu moet er eigenlijk weer meer bij, want ik heb er een paar bij gekocht.’

Oh ja, je moet ‘m eigenlijk updaten.

‘Ja.’


‘If I’m in a face-painting shop I never know which of them I’ve already got and one day I thought, you know what, I’ll line them and take a photo, then I’ll know which colours I’ve got.’

If you’re in the shop, you forget which ones you already have?

‘Yes. Especially these ones, because the others all have numbers on them and these probably have too but they’re all different. This is also a different technique, a one-stroke technique where you can load your brush with several colours at once, And yes, you get to the point where you just can’t remember what you’ve got and then you see, say, a nice blue and you think you haven’t got that one, but then you find it’s there in your kit after all. Yes, so I thought I’d take a photo.’

Have you ever actually used it?


 ‘What, this?’ No, the photo. ‘Oh, the photo. No, that’s just for me.’

But have you ever referred to it when you were in the shop?

‘Yes. Yes, I have. Yes, I photographed them, thinking I’ve got these ones, so I still want to get the others.’

So it works?

‘Yes, it works.’

So far.

‘Yes, now there need to be other ones in it, because I’ve bought a few new ones.’

Oh yes, you need to update it then.

‘Yes.’

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


‘Nou, wij hebben thuis hebben wij boven de tafel in de keuken hebben wij een lichtkoepel, dus wij kunnen niets aan het plafond bevestigen, dus wij moeten eigenlijk een lamp hebben en wij wilden een lamp die eigenlijk uit de muur kwam. Een soort uittrekbare. Dus die gewoon aan de muur vast zit, dus niet aan het plafond en die we dan zo boven de tafel kunnen trekken. En dit is dan een voorbeeld dat we even wilden bekijken thuis van is dat iets bij ons.’

En waarom heb je dan die foto gemaakt?

‘Voor onszelf om voor de stof en ook voor het materiaal om dan thuis te kijken van is dat leuk bij ons, zodat we nog een beeld hadden, want we hadden ondertussen zoveel lampen gezien, we waren toen echt opzoek naar een lamp. Zo van ja en waar was die en hoe duur was die, zodat we nog even van konden kijken van dat is een lamp, want ik denk dat ik er toen een paar gemaakt heb even om te kijken dat is misschien iets. Daarom.’


‘Well we’ve got... at home we’ve got a skylight over the kitchen table, so we can’t fix anything to the ceiling, so really we have to have a lamp and we wanted a lamp that sort of came out of the wall, you know. Sort of an extending one. I mean, just fastened to the wall, not to the ceiling, and that we could pull out over the table. And this is an example of one that we wanted to look at back home to see if it would do.’

So why did you take the photo?

‘For ourselves, to look at the fabric and the material at home and see if it looked nice in our place, so that we still had a picture of it, because by then we’d seen so many lamps, we were really looking for a lamp at that time. Thinking, well, where was it and how much was it, so that we could have another look and think is that the one, because I think I took a few at that time just to see if they were maybe something for us. That’s why.’

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


‘Ik heb een collega van mij die is een Iraniër, maar die heeft ook een 
 eigen traiteurbedrijfje.’

Wat is dat?
‘Een traiteur is iemand die, die eten maakt zo hè en dat je dat bij hem kunt… hij maakt eten en je kunt bij hem afnemen. Bijvoorbeeld, hij maakt salades.’

Oké.

‘Of hij maakt ook maaltijden of hij komt ook thuis koken ofzo. Iemand die eten maakt, iemand die je kunt inhuren voor eten te maken. Maar hij maakt ook afhaalmaaltijden. Heeft hij ook. Ik werk op dinsdagmorgen en dinsdagavond en ik woon in België, in Turnhout, dus ik kon ’s middags niet naar huis gaan, dus dan bleef ik op ’t werk, maar dan had ik nooit geen avondeten. Dan at ik vaak alleen maar boterhammen. Maar toen bood hij aan van hé ik kan voor jou wel maaltijd maken, dus ik zeg nou prima. Ik doe graag mee. Maar dat levert hij in een box, maar daar zat zoveel in daar kon ik de volgende dag ’s avonds met mijn vriendin nog van eten, van die maaltijd. Dus dan nam ik dat mee naar huis, maakte ik dat schoon, hij had dat eten in zo’n grote box zitten. Zoiets zeg maar… Enne… moest ik dat natuurlijk weer inleveren. Maar hij was er ook niet altijd dus toen had ik met hem afgesproken dat ik dat in een keukenkast in de docentenkamer zou stoppen, maar daar stopte ik ook geld in, maar dan was het toch een beetje lastig van dat ik wel wist, dan maakte ik maar even deze foto van deze plank of heb je liever een andere van waar ik dat terug zou zetten.’

Ja ja, dus deze foto heb je gemaakt en naar hem gestuurd van zal ik het daar zetten?

‘Ja, van zal ik het daar zetten en dan wist hij van welke kast dat was en daar had ik dan bij geschreven van de linkse kast of de rechtse kast en dan tweede la ofzo.’

‘There’s a bloke who works with me who’s an Iranian, but he’s also got a little domestic catering business of his own.’

What’s that?

‘A domestic caterer is someone who, well, who makes food that, you know, you can… he makes food and you can order it from him. For instance, he makes salads.’ Oh, OK. ‘Or he makes complete meals or he can also come and cook at your place and so on. Someone who makes food, someone you can hire to come and cook for you. But he also makes take-away meals. He’s got those too. I work on Tuesday mornings and Tuesday evenings and I live in Belgium, in Turnhout, so I couldn’t get home in the afternoon, so I stayed on, but then I never had an evening meal. Often I ended up just eating sandwiches. But then he offered... he said, hey, I can make you a meal, so I said, great. I’ll give it a go. But he delivers it in a box, but there was so much I often had enough over to eat the next evening with my girlfriend, the same meal. So then I took it home with me, wiped it out, he’d put the food in one those big boxes. Like a… you know… And, well… I had to return it of course. But he wasn’t always there, so then I fixed with him to stick it in a cupboard in the staffroom kitchen, but I also left money in it, but then it was a bit awkward after all to know where to put, so I just took this photo of the shelf or would you rather I put it somewhere else.’

I see, you took this photo and sent it to him to ask shall I put it here?

‘Yes, kind of, shall I put it there and then he knew which cupboard it was and I’d written with it, you know, the cupboard on the left or the one on the right and then second drawer down or something.’

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


'Dit was bij Paul thuis, die had deze luchtverfrisser van Albert Heijn en dan “buiten”. En die vond ik echt super lekker en neutraal ruiken, dus niet zo van die super erg bloemengeur ofzo en toen dacht ik die wil ik ook hebben, dus toen maakte ik er een foto van volgende keer als ik in Albert Heijn ben koop ik hem ook. En toen heb ik ‘m uiteindelijk gekocht en het is echt een hele fijne luchtverfrisser. Omdat deze niet echt een hele penetrante geur had, deze. Nee, inderdaad, hij ruikt echt als buiten, beetje als blaadjes of als ‘t net geregend heeft, beetje die geur, maar geen facking bloemenoase.'

Dus is een geheugen steun geweest? Heb je hem ook echt gebruikt van toen je in Albert Heijn stond, van welke was het ook alweer? Of wist je het eigenlijk wel?

'Nou, ik wist het eigenlijk wel, want van deze serie heb je er maar twee. De paarse, wat wel een bloemenoase is en de groene wat meer bladeren is en bomen is, dus toen was de keuze snel gemaakt. Maar inderdaad wel als een soort reminder van deze wil ik nog een keer kopen.'


'This was at Paul’s place, he had this air freshener from Albert Heijn, the “outdoors” one. And I thought it smelled really fantastic and neutral, not like those overpowering floral scents or anything, so I thought I want one of those too, so I took a photo of it thinking next time I’m in Albert Heijn I’ll get one too. And then in the end I did buy one and it’s really a very good air freshener. Because it didn’t really have a very penetrating smell, this one. No, as I say, it smells just like outdoors, a bit like leaves or when it’s just been raining, that kind of smell, not like a fucking florist’s.'

So it was a kind of reminder? And did you actually use it when you were at Albert Heijn, to remind you which one you wanted? Or could you remember anyway?

'Well, I knew really, because there’s only two in that series. The purple one that does smell like a florist’s shop and the green one that’s more like leaves and trees, so it was an easy choice. But yes, as a kind of reminder to myself to buy it again.'

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


‘Dit is bij Mark achter, en waarom heb ik dit nou gefotografeerd? Ik denk om het cement wat je daar boven ziet, wat allemaal zo uitgesmeerd is. Ik fotografeer weleens dingen die ik misschien later weleens in een bodypaint kan gebruiken.'

Hm hm.
‘En dan fotografeer ik dat en dat heb ik dat op mijn telefoon staan.’

Dus het ging jou om die structuur?
‘Het ging eigenlijk om de structuur ja.’

Oké. Dus dit is eigenlijk inspiratie? ‘Ja.’



‘This is at Mark’s place at the back, and why did I take the photo? I think because of the cement you can see up there, that’s all so smeary. I sometimes take photos of things I may be able to use later in a body paint.'

Mmm…

‘Then I take a photo and I’ve got it on my phone.’

So you were interested in the texture?

‘It was really about the texture, yes.’

OK. So it’s really for inspiration?
‘Yes.’

‘Dit is eh, dit heeft mijn nichtje naar mij toe gestuurd, die heeft een ring laten maken met de vingerprints van mijn moeder, van haar oma.’

Ah dat zien we hier. Dit zijn vingerafdrukken van jouw moeder?
‘Van mijn moeder, mijn moeder is 11 juni overleden en die vingerprints hebben wij en die heeft zij alvast in een ring gezet.’

Wauw.
‘Ik weet nog niet wat ik ermee ga doen, ik wil ook een ring of iets voor mijn nek ofzo.’

Hoe werkt zoiets? Hoe kun je die vingerafdrukken laten maken?
Ja. Ja, hebben we speciaal laten maken. Dan komen ze, van de Dela en dan vragen ze wil je die vingerprints hebben nou en als je ja zegt dan zorgen hun ervoor dat je ze krijgt. Tegenwoordig krijg je ze ook allemaal gewoon digitaal. Dus je kunt ze zoveel gebruiken als je wil en je kunt er van alles mee doen. Je kunt ’t eh, in een ring of een hanger of ja noem maar op wat voor sieraad. Je kunt ‘t in een armbandje verwerken ja.’

Oh wist ik niet, ik ken dat helemaal niet.
‘Ja.’

Oké en waarom heeft zij die foto gemaakt?
‘Omdat ik wilde weten hoe hij eruit zag.’ Oké dus hier heb jij om gevraagd? Van maak eens een foto.‘Ja, van maak eens een foto en hier heeft ze ook nog een diamantje ofzo of weet ik ’t, maar ‘t is wel heel leuk, heel mooi en ik ga dat ook wel doen, maar wij hebben daar het geld nu niet voor. Dus we moeten even kijken.’


‘This is er... this is a picture my niece sent me, she’d had a ring made with the fingerprints of my mother, her gran.’

Ah, we can see that here. These are your mother’s fingerprints?
‘Yes, of my mother’s, my mother passed away on 11 June and we’ve got these fingerprints and she’d already had them set into a ring.’

Wow.
‘I’m not sure what I’m going to do with them, I’d also like a ring or a thing for my neck or something.’

How do you do that? How can you get the fingerprints made?
Yes. Yes, we had them made specially. When the people come from the undertakers, they ask you if you want the fingerprints and if you say yes, well, they make sure you get them. These days you just get them all digitally. So you can use them as much as you like and you can do all sorts of things with them. You can have it er… in a ring or a pendant or, well, on whatever kind of jewellery you want. You can incorporate it in a bracelet, yes.’ Oh, I didn’t know, I’ve never heard of that. 
 ‘Yes.’

OK and why did she take the photo?
‘Because I wanted to see what it looked like.’

OK, so you asked her to?
You said take a photo for me. ‘Yes, I said take a photo sometime and, look, she’s also got a diamond or something here, I don’t know what it is but it looks nice, really beautiful, and I’m going to do that too, but we can’t afford it just now. So we’ll have to see.’

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?


‘Nou, onze heetwaterkoker was kapot en wij wilden eigenlijk een beetje een designmodel, een leuk modelletje en toen heb ik eh... vonden we dit wel aardig en had je in verschillende kleuren en heb ik even een foto gemaakt van past het wel, want wij hebben ook een rood paneel in onze keuken zitten, een glazen paneel van past er die kleur er wel bij of moeten we toch die groene pakken?’

Ja, ja. En welke is het uiteindelijk geworden?
‘Uiteindelijke is het de rode geworden, want die vloekte niet met het rood dat we hadden.’


‘Well, our electric kettle had stopped working and what we wanted was a kind of designer model, a nice-looking one you know, and then I er... we thought this one was nice, and it came in different colours and I took a photo of it to see if it fitted in, because we’ve got a red panel in the kitchen too, a glass panel and the question was whether the colour went with it or should we have the green one after all?’

Mmm, yes. And which was it in the end?
‘In the end it was the red one, because it didn’t clash with the red we already had.’

DUIZEND WOORDEN

In menig broekzak is tegenwoordig een smartphone te vinden met daarop een verborgen archief aan foto’s. In de smartphones van familie en vrienden ging ik op zoek naar de meest banale, niets zeggende foto’s. Vervolgens vroeg ik ze: waarom heb je deze foto gemaakt?

These days, many pockets contain a smartphone with a hidden archive of images. I looked in to friends’ and relatives’ smartphones in search of their least remarkable images and asked them: Why did you take this photo?